روغن گل گاوزبان برای رفع مشکلات تنفسی و اختلالات پوستی

دانلود کنید و بعدا بخوانید...

گل گاوزبان یکی از گیاهان داروییه که ما عرق و دمنوش اون رو بارها مصرف کردیم و خواصش رو می دونیم، در این متن میخوام اطلاعاتی درباره ی روغن گل گاوزبان بهتون بدیم، با ما باشین:

گل گاوزبان با نام علمی Echium Amoenum و اسم انگلیسی Borage، گیاهی از تیره ی گل گاوزبانیان و گروه مصرفی آرامبخش هاست، این گیاه، گیاهی دو یا چند سال زیه که تا ارتفاع 90 سانتی متری رشد می کنه. ساقه ی اون ایستاده و پوشیده از کرک ای نرم و نازکه.

گیاه دارای برگ های سرنیزه ای، نوک تیز و دمبرگ داره که طول اونا به 10 سانتی متر می رسه، گل های گاوزبان به رنگ آبی ارغوانی، گل آذین، گرزن ساده و بلند هستن. این گل ها دارای کاسه ی خشن با تقسیمات نیزه ای و پایا هستن، جام گل بزرگ و سایزی سه برابر کاسه ی گل داره. میوه ی اون به شکل فندق، نوک تیز و جوش داری دیده می شه.

این گیاه در اصل بومی ایرانه و از ایران به سایر کشورها گسترش پیدا کرده است. در اکثر استان ها به ویژه گیلان، مازندران، گلستان، اردبیل و آذربایجان شرقی پراکنش داره. گل های گیاه رو در اردیبهشت تا اواخر خردادماه برداشت و بلافاصله در دمای 35 درجه سانتی گراد خشک می کنن.

روغن گل گاوزبان چیه؟

روغن گل گاوزبان؛ عصاره ی روغنی حاصل از اندام های گیاهی گل گاوزبانه که با توجه به کاربرد و هدف تولید به وسیله ی دستگاه های پرس سرد و گرم تهیه می شه. این روغن در طب سنتی دارای طبعی گرم و تره و حاوی فلاونوئید، اسیدهای چرب لینولئیک، موسیلاژ، سدیم و پتاسیمه که در درمان مشکلاتی مثل سرماخوردگی، اضطراب، درد، تشنج، تقویت قلب، تقویت کبد و رفع سرفه کاربرد داره.

خواص روغن گل گاوزبان

روغن گیاهی گل گاو زبان به عنوان یک درمان طبیعی رایج در طب سنتی شناخته شده و سال هاست که از اون به عنوان یک گیاه دارویی استفاده می شه، در زیر به تعدادی از خواص این روغن اشاره می کنیم:

روغن گل گاوزبان سرشار از اسید لینولئیک

عصاره ی روغنی گیاه گل گاوزبان دارای محتوای GLA یا اسید لینولنیک با مقدار زیاده. این ترکیب نوعی اسید چربه که بدن در حالت طبیعی به پروستاگلاندین (PGE1) تبدیلش می کنه، این ماده مانند یک هورمون در بدن فرد عمل کرده و به کاهش التهاب مرتبط با بیماری های پوستی و مشکلات قلبی عروقی کمک می کنه.

روغن گیاه گل گاوزبان چون دارای بالاترین میزان GLA در مقایسه با سایر روغنهای اساسیه، توجه بسیاری از محققین رو به خودش جلب کرده است. مطالعات زیادی در مورد روغن گل گاوزبان برای محتوای GLA اون موجوده که شواهد و مستندات علمی زیادی رو در برگرفته است.

روغن گل گاوزبان و خواص ضد التهابی

مطالعه ای در سال 2014 انجام شد که در اون روغن گل گاوزبان، روغن ماهی، و ترکیبی از هر دو مقایسه شدن، در این مقایسه نشون داده شد که مصرف 1.8 گرم روغن گل گاوزبان، یا 2.1 گرم روغن ماهی در روز سبب کاهش آرتریت روماتوئید (RA) و پایین اومدن علائم اون در 74 شرکت کننده که به مدت 18 ماه از اون استفاده می کردن، شده است.

با مشاهدات این مطالعه، محققان به این نتیجه رسیدن که این روغن ها ممکنه بتونن جایگزین داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAID)  برای برخی از افراد بشن، همچنین این روغن از برخی عوارض مصرف مداوم NSAID هم جلوگیری می کنه.

روغن گل گاوزبان مانع مشکلات پوستی

با بررسی مطالعاتی که در اون از روغن حاصل از گل گاوزبان به صورت موضعی و در ترکیب سایر روغنهای اساسی حاوی GLA استفاده شد، مشخص گردید که روغن گل گاوزبان دارای اثرات آنتی اکسیدانی و ضد التهابی قوی هست که مصرف اصولی اون می تونه برای افراد مبتلا به درماتیت آتوپیک مفید عمل کنه.

یک بررسی جداگانه در سال 2013 بر روی اثر روغن گل گاوزبان به صورت خوراکی انجام شد، محققان نتیجه گرفتن که روغن گل گاوزبان بر اساس تجزیه و تحلیل 19 مطالعه مرتبط، تا حدی مزایای بیشتری نسبت به مصرف دارونما برای افراد مبتلا به اگزما و بیماری های مشابه اون نشون داده است.

روغن گل گاوزبان و درمان عفونت تنفسی

محققان معتقدن که عصاره ی روغنی گل گاوزبان عملکرد ریه ها به ویژه در افراد مبتلا به عفونت های التهابی تنفسی رو بهبود داده و اختلالاتی مانند سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) رو رفع می کنه. مکمل های روغنی و کپسولی تشکیل شده از این ماده می تونن به کاهش زمان بهبود سرفه، رفع سرماخوردگی یا آنفولانزا پرداخته و مدت زمان بستری در بیمارستان یا مصرف داروهای مربوطه رو تا حد زیادی پایین بیاره.

میزان و نحوه ی مصرف روغن گل گاوزبان

در حالت کلی برای بزرگسالان سالم، دوز تعیین شده ی مصرفی این مکمل ۵۰۰ میلی گرم تا ۳ گرم به ازای هر بار مصرف در طول روزه. برای بیماران مبتلا به انواع التهاب، جهت کاهش التهاب و درد ناشی از بیماری هایی مانند آرتریت روماتوئید از این مکمل استفاده می کنن، برای این منظور می تونین دوزهای بالاتر از ۳ گرم هم مصرف کنین.

روغن گل گاو زبان رو بیشتر همراه و در ترکیب با مکمل روغن گل مغربی استفاده می کنن، می گن این ترکیب دارای اثرات ضد التهابی و کاهش دردها برای بدنه.

مضرات مصرف زیاد روغن گل گاوزبان

مصرف روغن حاصل از گل گاوزبان به صورت خوارکی و موضعی ایمن تلقی می شه، اما در مصرف دوزهای بالای اون ممکنه دارای عوارض جانبی باشه. این روغن همچنین ممکنه با برخی از داروها تداخل داشته باشه. مصرف بیش از حد روغن گل گاو زبان به ویژه در دوزهای بالا، مشکلات گوارشی از جمله اسهال، آروغ زدن و نفخ رو به دنبال داره.

مصرف این روغن برای زنان باردار منع شده زیرا ممکنه باعث زایمان زودرس بشه. این روغن دارای ترکیباتی در رقیق کردن خون هست، پس در افرادی که داروهایی مانند آسپرین یا وارفارین مصرف می کنن، نباید استفاده بشه. علاوه بر این، کسانی که سابقه ی تشنج دارن، باید قبل از شروع مصرف و استفاده از  این روغن، با پزشک معالج خودشون صحبت کنن، چون ممکنه روغن گل گاوزبان می با داروهای ضد تشنج تداخل ایجاد کرده و مشکلاتی به وجود بیاره.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.